|
معرفي: اين
بيمه كه در ايران به موجب قانون سال 1347و اصلاحيه سال 1387 اجباري است، مسئوليت
مدني دارندگان وسايل نقليه موتوري زميني را به دليل خسارات مالي و بدني وارده به
اشخاص ثالث در اثر حوادث وسايل نقليه تحت پوشش قرار ميدهد.
خطرات بيمه شده: طبق
تبصره «5» ماده «1» قانون بيمه اجباري مسئوليت مدني دارندگان وسايل نقليه، در اين
بيمهنامه خطرات تصادف، تصادم ، سقوط، واژگوني ، آتشسوزي يا انفجار وسايل نقليه و
نيز خسارات ناشي از محمولات وسايل نقليه تحت پوشش ميباشند.
تعريف شخص ثالث: طبق
تبصره «6» ماده «1» اصلاحيه قانون بيمه اجباري شخص ثالث اتومبيل، كليه اشخاصي كه به
سبب حوادث وسايل نقليه دچار خسارت مالي يا بدني ميشوند شخص ثالث هستند به استثناي
راننده مسبب حادثه
استثنائات: خسارات
وارده به وسيله نقليه مسبب حادثه - خسارات وارده به محمولات وسايل نقليه مورد بيمه،
تشعشعات اتمي و راديو اكتيو محكوميت جزايي و جرايم . توضيح اينكه در موارد عمد،
مستي و فقدان گواهينامه راننده مقصر حادثه، شركت بيمه پس از پرداخت خسارت به
زيانديده ميتواند براي استرداد خسارت به مقصر حادثه مراجعه نمايد.
مدت بيمه: معمولاً مدت بيمه شخص ثالث اتومبيل يك سال است.
|
بيمه حوادث
راننده: |
|
|
|
|
در اين بيمه فوت، نقص عضو و هزينههاي پزشكي راننده وسايل
نقليه در اثر حوادث رانندگي تا مبالغ مندرج در بيمهنامه تحت پوشش قرار دارد. در
بيمهنامه اخيرالذكر تعهد بيمهگر محدود به ظرفيت مجاز اتومبيل مورد بيمه است. طبق
شرايط بيمهنامههاي حوادث سرنشين و راننده كه در ايران صادر ميشود، تعهدات بيمه
سرنشين، منحصر به موارد زير است:
- راننده مسبب حادثه
- مابهالتفاوت مبلغ دريافتي از محل بيمه شخص ثالث و راي دادگاه
حداكثر تا مبلغ بيمه سرنشين مندرج در بيمهنامه.
|
|